એતો રાખડી બાંધી ગઈ

મે   એક  છોકરીને  જોય હતી   મજાની,
ખુબજ સુંદર  અને ગુણવાન એ જણાતી,

મને  એને  મેળવવાની  આશા  જાગી,
જાગુ  હું  વિચારોમાં  એના  રાત  આખી,

ફરુ એના ઘર છો તરફ મળશે એમ માની,
પણ  આજ  દિ  સુધી  ના એ હાથ લાગી,

અચાનક આજે આવી મને મળવાને કાજ,
સુતરનાં તાતણાં જેવું બાંધી ગઈ મારે હાથ,

હું ખુશ થયો, કે એ કંઇ પ્રેમની નિશાની આપી ગઈ,
મે હાથ તરફ જોયુ, તો જાણ્યુ એતો રાખડી બાંધી ગઈ,

હતાં ઘણા દિલનાં અરમાનો એને પામવાના પણ એ,
એક સુતરનો તાતણો બાંધી કપિલના સપના તોડી ગઈ.

– કપિલ દવે
તા. ૧૬/૦૮/૨૦૦૮

 

ગાંધીનગર સમાચારમાં સાજણ તારા સંભારણા…

 

પ્રિય મિત્રો ,

 

ખુશાલી સાથે જણાવાનુ કે ગુજરાતી સમાચાર પત્ર “ગાંધીનગર સમાચાર”માં આવતી ધબકાર કોલમાં મારો બ્લોગ સાજણ તારા સંભારણાને સ્થાન આપવા બદલ હું ધબકાર પરિવારનો આભારી છું.

 

 

 

સાજણ તારા સંભારણા……

મારું કાળજુ કંપે ને તન ડોલે
મારું દલડુ રુવે ને મન હસે
મારી નજર ફરે ત્યાં તુજ દિસે
એવા સાજણ તારા સંભારણા

મારી પાંપણે આંસુ બની વહેતા
મારા કંઠનુ ઘરેણૂં બની ગહેતા
મારા દિલમાં ધબકાર બની ધબકતા
એવા સાજણ તારા સંભારણા

મારી આંખમાં સ્વપ્ન થકી આવેલા
મારા મનના મોર બની નાચેલા
‘કપિલ’ને કાળજે છબી બની કંડારાયેલા
એવા સાજણ તારા સંભારણા

–કપિલ દવે

 

શેર

ઝેર પાસે જીવનદાનની રાહ શુકામ જોવી જોઈએ,
કપિલ  કહે  છે  જીંદગી  છે  તો  સારુ  જીવી  જઈએ
**************************************
પ્રેમમાં લોકો કરતા હોય છે વાયદા ઉપર વાયદા,
પણ  એમા  કયાં  થાય  છે  કોઈ   ને    ગેરફાયદા;

–કપિલ દવે

 

બાળપણ

હતું મારું ખૂબ જ સુંદર બાળપણ,
એ  ખોવાયુ છે,   મારી જવાનીમાં,
                                                 મને આજ એ બાળપણ યાદ આવે.
એ મારું રૂડુ મજાનું ગોકુળીયુ ગામ,
જ્યાં  વિતાવ્યુ છે,   મારું  બાળપણ
                                           મને આજ એ ગામ યાદ આવે.
ગામની  શેરીઓમાં  રમતા પક્કડાપક્ક્ડી
રમવાની અનેરી મજા હતી, ગીલ્લી દંડા,
                                               મને આજ એ શેરીઓ યાદ આવે.
લાકડી લઈને પાછળ ભાગતો હતો બાવો,
જ્યારે છુપાતાં હતાં, બાવાની ઝુપડીમાં,
                                             મને આજ એ ઝુપડી યાદ આવે.
હિંચકતા સદા વડલાની વડવાઈ પર,
અમે બાંધીને, રૂડા વડવાઈના હિંચકા,
                                        મને આજ એ વડલો યાદ આવે.
સાંજ પડેને ઝાલર ને ટાણે ભાગતાં,
કરવા  આરતી,    રામજી  મંદિરે,
                                         મને આજ એ મંદિર યાદ આવે.
યાદો છે મારા બાળપણની હજીયે,
મંદિર     જેવી,    મારી નિશાળમાં,
                                        મને આજ એ નિશાળ યાદ આવે.
બાળપણ ગયું મારું ખેતરને વાડીયુમાં
તો પણ સુંદર હતું, ‘કપિલ’નુ બાળપણ,
                                             મને આજ એ ખેતર યાદ આવે.

-કપિલ દવે

 

હું તો પીળું થયેલ એક પાંદડું,

હારે હુંતો જમડાની રાહ હવે જોવ છુ
હવે મારે જાવુ છે દુર……..
તમે હવે મને ના રોકશો …..
હું તો પીળું થયેલ એક પાંદડું,

સજની હવે તારી રાખજે સંભાળ
સજની હવે મારી પાસે ન આવતી
થાશે મને લીલુ થવાની આશ..
હું તો પીળું થયેલ એક પાંદડું,

-કપિલ દવે

 

 

પાન

હું તો છું લીંબડાનું પાન
તમે નાગરવેલનું સમજો
તો હું શું કરું ?
હું તો છું આંબલીનુ પાન
તમે તુલસીનું સમજો
તો હું શું કરું ?
હું તો છું ખાજવણીનું પાન
તમે મહેંદીનું સમજો
તો હું શું કરું ?
‘કપિલ’તો છે સૂકાયેલું પાન
તમે એને લીલું સમજો
તો હું શું કરું ?

-કપિલ દવે

 

દુહા…..

(અહિયા)કોઈ ખેડે ખેતરને, (જોને)કોઈ ખેડે વાડીયુ;
(પણ)દરિયા દેવને ખેડે, (ઈ’તો)ખારાવા કેરી જાત…….૧

(પણ)મધદરિયે તોફાનમાં, (અને)માંરુ દલડુ ડુબી ગયુ;
(પણ)કાંઠે છીપલા વિણતી, મારી સજનીની પાસે ગયુ…….૨

-કપિલ દવે

 

મને મંજિલ મળી જાય

મને મંજિલ મળી જાય
તું કદમ થી કદમ મિલાવે તો

મારી ધડકન બની જાય
તું શ્વાસ થી શ્વાસ મહેકાવે તો

મને પ્રેમ થઈ જાય
તું દિલ થી દિલ મિલાવે તો

કંઈક વાત બની જાય
તું નજરો થી નજર મિલાવે તો

મારી જિંદગી સફળ બની જાય
તું પ્રેમ થી સ્મિત રેલાવે તો

‘કપિલ’ની કવિતા અમૃત બની જાય
તું શબ્દોનો સાથ પુરાવે તો

-કપિલ દવે

 

શ્રાવણ માસ

આતો પવિત્ર શ્રાવણ માસ આવ્યો
શિવ આરાધના ના દિવસો લાવ્યો
ભોળા ભગવાન હવે થાશે પ્રસન્ન
માત્ર ચડાવો થોડો બીલી પત્ર
કરો શિવ લિંગ પર દુધનો અભિશેક
થાશે જીવનમાં દુખોનો વિનાશ
જે ભજશે ભાવથી ભોળાનાથને
‘કપિલ’ એનો થાશે વૈકુટમાં વાસ.
-કપિલ દવે